Kreta przewodnik

Najlepsza polska strona internetowa poświęcona greckiej wyspie Kreta oraz w niewielkim stopniu Grecji kontynentalnej. Znajdziesz tu przydatne informacje związane ze zwiedzaniem Krety wykraczające poza ofertę fakultatywnych wycieczek. Na stronie znajdziecie również opisy najciekawszych miejsc, które sami odwiedziliśmy zwiedzając tę największą grecką wyspę. Treści uzupełniają bieżące aktualności, fotografie oraz przepisy kuchni greckiej.

Twierdza Koules w Heraklionie

Κουλές, Kule, Castello del Molo, Rocca a Mare

Jedna z typowych ścieżek, jaką podążają turyści zwiedzający Heraklion, wiedzie ulicą 25 Sierpnia (odos 25 Avgoustou), która jest jednym z reprezentacyjnych deptaków tego miasta. Jej początek wyznacza plac Elefterios Wenizelos (Ελευθέριος Βενιζέλος), na którym znajduje się fontanna Morsiniego, zaś koniec stanowi główny basen dawnego portu weneckiego. Schodząc tą ulicą w kierunku dobrze widocznego morza dojedziecie dokładnie na wprost weneckiej fortecy Koules. Jest ona jednym z najbardziej charakterystycznych zabytków Heraklionu. W dawnych czasach była elementem fortyfikacji, jakie niegdyś tworzyły szczelny pierścień opasający stolicę Krety. Chociaż dziś budowla ta pełni jedynie historyczną funkcję to jednak wciąż doskonale przypomina o potędze Wenecjan, którzy władali Kretą w okresie świetności tej twierdzy.

Twierdza ta jest doskonałym przykładem wielokulturowości Krety. Znajdująca się dziś w greckich rękach, została zbudowana przez Wenecjan, ale określana jest nazwą zaczerpniętą z języka tureckiego. Koules wywodzi się od słów Su Kulesi, które oznaczają Wodną Wieżę. Przez Wenecjan budowla ta była nazywana morską twierdzą - Castello del Molo lub Rocca a Mare.

Widok na Koules od wschodniej strony mola




Historia

Niestety do dnia dzisiejszego nie przetrwała dokładna historia tego miejsca. Z pewnością na długo przed powstaniem obecnej twierdzy dostępu do portu strzegły jakieś umocnienia. Na podstawie kilku ocalałych szkiców oraz mało precyzyjnych opisów wiemy, że prawdopodobnie był to rodzaj wieży o okrągłej lub owalnej podstawie, która była zwana castellum comunis. Najstarszy wizerunek tych umocnień został uwieczniony na obrazie florenckiego mnicha Cristoforo Buondelmonti w 1429 roku.

W 1462 roku Senat wenecki zatwierdził plan budowy fortyfikacji wokół Heraklionu. W szerokim zakresie prac przewidywanych w tym ambitnym projekcie znalazła się również przebudowa istniejącej wtedy wieży zdecydowanie odstającej od realiów bitewnych ówczesnej Europy. Jednak wciąż przebudowywane Castellum Comunis dotrwało aż do 1523 roku, kiedy Wenecjanie ostatecznie wyczerpali możliwości dalszego dostosowywania tej budowli. Wieża portowa została całkowicie zburzona odsłaniając naturalną skalistą platformę. Właśnie w tym miejscu została zbudowana obecna twierdza.

Prace nad Koules trwały siedemnaście lat aż do 1540 roku. Długi czas budowy nie powinien dziwić po bliższym przyjrzeniu sie parametrom tej twierdzy. Zewnętrzne mury mają grubość prawie 9 metrów, a grubość wewnętrznych ścian dochodzi w niektórych miejscach do 3 metrów. Prace wydłużało również umacnianie fundamentów nieustannie uszkadzanych przez morze. Do tworzenia falochronów Wenecjanie zastosowali nowatorską technikę polegającą na zatapianiu starych statków wypełnionych kamieniami, jakie były pozyskiwane z wyspy Dia znajdującej się w niewielkiej odległości od Heraklionu.

Koules widok z góry

Łączna powierzchnia jaką zajmują dwa skrzydła twierdzy to 3600 m2. Nieco wyższa południowo-zachodnia część ma przekrój prostokątny, zaś niższa północno-wschodnia ma eliptyczny obrys. Do twierdzy prowadziły trzy wejścia, z których zachodnie traktowane było jako główna brama. Pozostałe dwa wejścia znajdujące się w od północy i południowo-zachodniej strony twierdzy, traktowane były jako pomocnicze bramy. Nad każdym z wejść oczywiście znajdował się symbol Republiki Weneckiej, skrzydlaty lew św. Marka. Te dwie płaskorzeźby możecie podziwiać do dnia dzisiejszego.

Na dwóch piętrach Koules znajduje się 26 pomieszczeń. Pierwotnie w dolnej kondygnacji twierdzy znajdowało się pięć pomieszczeń (kazamaty), w których umieszczony były armaty. Na parterze znajdowały się również magazyny amunicji, składy żywności oraz więzienie. W celu zapewnienia jak największej autonomiczności w pomieszczeniach Koules znalazło się miejsce na odrębny młyn, piekarnię, a nawet kaplicę. W górnej kondygnacji twierdzy ulokowane zostały pomieszczenia żołnierzy oraz oficerów stanowiących obsadę garnizonu.

Wnętrze twierdzy Koules


Niezbyt udany projekt

Chociaż nawet z perspektywy dnia dzisiejszego twierdza wydaje się przemyślaną dobrze funkcjonującą budowlą to jednak jej projekt niestety był obarczony wieloma błędami. Już w początkowym okresie użytkowania okazało się, że rozmieszczenie armat w dolnej kondygnacji  nie było szczęśliwym rozwiązaniem. Wąskie otwory strzelnicze nie pozwalały na dobrą obserwację przedpola, a co za tym idzie nie było możliwe prowadzenie skutecznego ostrzału przeciwnika. Warto dodać, że czarny proch używany wówczas przez artylerię spalał się emitując kłęby czarnego, gryzącego dymu. Stanowiło to bardzo duży problem, gdyż po kilku armatnich salwach dym ten szczelnie wypełniał kazamty, uniemożliwiając tym samym obsadzie wykonywanie dalszych zadań. Jedynym sensownym rozwiązaniem eliminującym tę wadę okazało się przeniesienie armat na platformy, które umieszczono na górze twierdzy.

Ułomności Koules zostały również zauważone przez wojska tureckie, które od 1646 roku przez ponad 20 lat oblegały Heraklion. Już w początkowym etapie walk, twierdza ta została skutecznie wyeliminowana przez turecką artylerię i tym samym Wenecjanie stracili kontrolę nad wejściem do portu.

Przez kolejnych kilkaset lat twierdza, bez większych modyfikacji, była również wykorzystywana przez wojska tureckie okupujące Kretę. W okresie tym rozbudowane zostały charakterystyczne zębate zwieńczenia murów, tak zwane blanki. Na górnym poziomie w okolicach wieży zbudowany został niewielki meczet. Jedną z większych zmian wprowadzonych przez wojska osmańskie w systemie umocnień okalających Heraklion było wybudowanie mniejszej bliźniaczej twierdzy zwanej małą Koules. Fortyfikacja ta znajdowała się bezpośrednio na lądzie tuż obok arsenałów weneckich. Przebudowa siatki ulic Heraklionu, jaka prowadzona była tuż przed wybuchem II Wojny Światowej, wymusiła wyburzenie tej budowli wraz z częścią Arsenałów Weneckich, których pozostałości możecie podziwiać do dnia dzisiejszego.

Koules - panorama



Koules - panorama

Dziś

Niestety obecnie (stan na początek 2014) Koules wciąż nie jest udostępnione dla turystów. A szkoda bo ze szczytu tej twierdzy rozpościera się piękna panorama na cały port w Heraklionie. W poprzednich latach w czasie wakacyjnego sezonu, twierdzę można było zwiedzać codziennie w godzinach od 8.30 do 19.00. Wnętrze Koules, poza bardzo nielicznymi eksponatami jest zupełnie puste, jednak niewygórowana ówczesna cena biletów (2€) z nawiązką rekompensowała tą wadę. Ze swojej strony polecamy zwiedzenie tej twierdzy … oczywiście jak remont zostanie już ukończony.



Jak dojechać

Twierdza znajduje się w starej części portowej Heraklionu. Dojazd samochodem do tego miejsca, szczególnie w dzień powszedni, może wiązać się z jazdą w korkach, które są dosyć typowe dla stolicy Krety. Jeśli jednak zdecydujecie się na taki krok to zdecydowanie najlepszym rozwiązaniem będzie wjazd do Heraklionu drogą prowadzącą do nowego portu. Po dojechaniu do skrzyżowania znajdującego się tuż przed jego bramą, skręćcie w lewo. Wypatrujcie wolnych miejsc postojowych, jakie znajdują się w dalszej części tej ulicy, na odcinku przed widocznymi  z daleka Weneckimi Arsenałami. Proponujemy pozostawić tu samochód, a dalszą część drogi odbyć pieszo. Uwaga, ta część Heraklionu objęta jest płatnym parkowaniem, więc aby nie narazić się na dodatkowe koszty związane z mandatem powinniście kupić stosowny bilet parkingowy.

Znacznie lepszym rozwiązaniem będzie piesze dojście do Koules z centralnej części Herkalionu. Warto dołączyć ją jako jeden z punktów wycieczki po tym mieście.

Ulica 25 Sierpnia - jeden z głównych deptaków Heraklionu
Ulica 25 Sierpnia - jeden z głównych deptaków Heraklionu, który łączy plac Elefteriosa Wenizelosa ze starym Portem Weneckim

Data publikacji:
Data modyfikacji:
Średnia: 5
Liczba ocen: 2
  • 0.5
  • 1.0
  • 1.5
  • 2.0
  • 2.5
  • 3.0
  • 3.5
  • 4.0
  • 4.5
  • 5.0
 
 
Oceniłeś na:
 
Kreta informacje 5 na 5 (0) liczba ocen 2
Wszystkie treści i zdjęcia występujące w serwisie są naszą własnością.
Wykorzystanie ich w dowolnej formie wymaga pisemnej zgody autorów.

Komentarze

Wypełnij poniższy formularz aby dodać komentarz

Nazwa użytkownika:

Adres e-mail:

Tytuł:

Treść:

Przepisz kod z obrazka:
Kod obrazka

Zapisz komentarz
Zapisz komentarz

Inne strony tej kategorii

Frangokastello - zamek ludzi rosy

Frangokastello - zamek ludzi rosy

Frangokastello to niewielka twierdza jaka została zbudowana przez Wenecjan na przestrzeni 4 lat począwszy od 1371 roku. Początkowo zamek nazwano imieniem Świętego Nikitasa, jednak miejscowa ludność, która Wenecjan nie darzyła sympatią, przemianowała nazwę tego zamku na Frangokastello, czyli Zamku Franków (katolicki cudzoziemiec). Nazwa ta przyjęła się tak dobrze, że z czasem również Wenecjanie potraktowali ją jako obowiązującą oficjalnie .

Booking.com

Polecamy:

Oliwa i kosmetyki organiczne Olivaloe

Najnowsze komentarze:

Krystian Ochedalski: A jak z dojazdem? Lepiej statkiem czy autem? Pozdr.
Roger Havin: Bravo
CRETE - Kreta: Według najnowszych wiadomości ślady zostały wyłupane przez nauczyciela jednej ze szkół zawodowych z Salonik. W tej chwili jeszcze nie wiadomo czym kierowała się ta osoba, czy była to chęć uzyskania jakiś korzyści majątkowych czy też po prostu przejaw głupoty: http://www.ekriti. (...)
Katarzyna Lesiewicz: szkoda :(
Robert Rałowicz: W opracowaniu wskazana jest lokalizacja co do metra niemalże. Abstrakcją jest ze Grecy nie zabezpieczyli tego miejsca. Ktos to przehandluje w chinach.
Robert Rałowicz: Ukradli. Tam nie ma nawet ogrodzenia. Pracowaliśmy przy tym odkryciu www.3d-lab.pl
Tomek Tomczuk: Jak widać głupców i barbarzyńców ci u nas dostatek.
Jadwiga Radziszewska: Anna Szczepańska
Teresa Augustyniak: Taki żal...
Gabriela Martinka: ...jakim głupcem trzeba być, by zrobić coś takiego... Serce pęka.

Ciekawe miejsca na Krecie

CRETE Copyright © 2009-17 Linki | Kontakt