Informacja dotycząca plików cookies
Serwis wymaga plików cookies do prawidłowego działania strony. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dla plików cookies oznacza, że będą one zapisywane w pamięci urządzenia. Ustawienia te można zmieniać w przeglądarce internetowej.
Bazylika Św. Marka (Βασιλική Αγίου Μάρκου) to jeden z najbardziej rozpoznawalnych budynków Heraklionu i jednocześnie jeden z najważniejszych zabytków miasta. Ta charakterystyczna budowla znajduje się naprzeciwko słynnej Fontanny z Lwami Morosiniego na placu Eleftheriou Venizelou w samym centrum Heraklionu. Jeśli ją oglądaliście z pewnością pamiętacie charakterystyczny drewniany sufit w przedniej, wejściowej części oraz sześć kolumn połączonych pięcioma łukami.
Bazylika została zbudowana w trakcie panowania weneckiego na Krecie. Aby umocnić swoją władzę nad nową kolonią w Candia (czyli ówczesnym Heraklionie) w 1239 roku Wenecjanie wznieśli bazylikę poświęconą swojemu patronowi czyli św. Markowi. W tym miejscu odbywały się nie tylko oficjalne uroczystości administracji weneckiej. Było to także miejsce pochówku weneckich wysoko postawionych arystokratów, których umieszczano tu w specjalnych sarkofagach. To tutaj także były ogłaszane ludowi obwieszczenia książąt.
W 1303 roku bazylika została zniszczona podczas trzęsienia ziemi, ale została odrestaurowana. Nie było to oczywiście jedyne trzęsienie ziemi, jakie dotknęło to miejsce. Bazylika jednak przetrwała je wszystkie.
Charakterystyczny sufit w przedniej części
W latach 1645-1648 panowanie nad Kretą przechodziło stopniowo w tureckie ręce. Candia broniła się jednak przed nowym okupantem aż przez 22 lata. W trakcie walk zginęło tu około 30 tys. Kreteńczyków, a po stronie tureckiej straty sięgnęły aż 120 tys. W trakcie tych walk bazylika odegrała także swoją rolę. W południowo-zachodnim rogu kościoła znajdowała się wysoka dzwonnica z zegarem. Podczas wieloletniego tureckiego oblężenia miasta dźwięk dzwonu rozbrzmiewał często ostrzegając mieszkańców przed tureckimi bombami. Wiedząc to Turcy starali się zniszczyć dzwonnicę, która wielokrotnie stawała się celem tureckich armat.
Miasto zostało poddane 27 września 1669 roku. Jako ostatni opuścili go obrońcy, w tym Francesco Morosini, dowódca sił weneckich. Poddanie Candii przypieczętowało ostateczną zmianę władzy nad Kretą. Weneckie rządy zostały zastąpione rządami imperium osmańskiego, które przejęło panowanie nad wyspą aż na 200 lat. Nowy okupant zmienił także nazwę miasta na Megalo Kastro, czyli Wielki Zamek.
Bazylika znajduje się tuż obok fontanny Morosiniego na placu Eleftheriou Venizelou
Bazylika św. Marka została przekształcona na meczet Defterdarai Ahmeta Paszy. Dzwonnica została rozebrana, a na jej miejscu zbudowano minaret. Nowi zdobywcy, nie szanując miejsca kultu religijnego, zniszczyli freski i chrześcijańskie groby.
Gdy imperium osmańskie wycofało się z Krety, miejscowa ludność zburzyła minaret, próbując w ten sposób wymazać nieprzyjemne symbole przypominające okupację turecką.
Dawna bazylika przeszła pod jurysdykcję Narodowego Banku, a później gminy. W 1956 r. została podpisana umowa między gminą a Society of Cretan Historical Studies w celu rozpoczęcia renowacji budynku, co pozwoliło przywrócić budynek do pierwotnej formy. Dzięki temu dziś jest on ozdobą miasta, która aktualnie służy jako Miejska Galeria Sztuki. Są tu wystawiane prace różnych artystów z Krety i Grecji. Galerię jest dostępna do zwiedzania każdego dnia.
Współczesne wnętrze bazyliki
Dom Napoleona to jedna z niewielu typowo turystycznych atrakcji znajdujących się w Ierapetrze. Ukryty w gąszczu bocznych uliczek budynek ten nie oferuje nic więcej ponad widok swojej skromnej zresztą i dosyć zaniedbanej fasady.
Przed kilkoma wiekami miejskie fontanny powstawały w odpowiedzi na problem zaopatrzenia miast w wodę pitną. Nie inaczej było w Rethymno, gdzie do dzisiejszych czasów zachowało się kilka fontann osmańskich oraz jedna zbudowana za czasów panowania Wenecjan na Krecie. Fontanna Rimondi jest znana wszystkim, którzy zwiedzali to miasto. Jest to zresztą jedyna fontanna z tego okresu, która przetrwała w mieście do naszych czasów. Wówczas była ważną częścią systemu zaopatrującego mieszkańców miasta w świeżą wodę.
Komentarze
komentarz z
Był.am
komentarz z
Niesamowite miejsce -zwiedziłam :)
Wypełnij poniższy formularz aby dodać komentarz
lub kliknij w poniższy link aby skorzystać z możliwosci komentowania przez facebooka:
https://www.facebook.com/crete.poland/posts/10156935428417551