Fasola ze szpinakiem to kolejne proste, tradycyjne danie. Sekretem jego smaku jest wspólne gotowanie fasolki mavromatika ze świeżym szpinakiem z dodatkiem pomidorów. Taki krótki skład występuje w najprostszej i najbardziej ortodoksyjnej wersji tego dania. Można go jednak rozbudować o inne warzywa, jak na przykład marchew czy paprykę, dzięki czemu danie będzie jeszcze bardziej aromatyczne i sycące.
Mavromatika to charakterystycznego rodzaju fasola znana u nas także jako czarne oczko. Fasola musi być wstępnie namoczona i ugotowana do miękkości. Dopiero wtedy można dodać do niej resztę składników i gotować do uzyskania właściwej konsystencji i smaku. Danie nie może być ani zbyt wodniste, ani zbyt gęste. Lepiej jest dodać nieco wody podczas gotowania aniżeli wlać jej zbyt dużo na początku. Małym sekretem jest dodanie pod koniec gotowania niewielkiej ilości tartej bułki. Ładnie zagęści ona sos i a konsystencja będzie taka jak trzeba. Gotowe danie podajemy z fetą, choć równie dobrze można je zjeść i bez tego dodatku. Skropienie na talerzu sokiem z cytryny jeszcze bardziej podkręci smak.

1. Suchą fasolę zalewamy zimną wodą i pozostawiamy na około 10 godzin. Po tym czasie odsączamy ją, opłukujemy, przekładamy do garnka i ponownie zalewamy zimną wodą. Gotujemy do miękkości z dodatkiem liścia laurowego przez około 35-40 minut. Na koniec odlewamy wodę.
2. W garnku rozgrzewamy oliwę. Smażymy cebulę, marchewkę i paprykę przez około 5 minut. Po tym czasie dodajemy szpinak i kontynuujemy gotowanie do momentu aż szpinak zmięknie.

3. Dodajemy ugotowaną wcześniej fasolę, zmiksowane (lub starte) pomidory oraz 3/4 kubka gorącej wody. Całość solimy, doprawiamy pieprzem, mieszamy i dalej gotujemy na wolnym ogniu przez około 25 minut aż sos będzie dość gęsty. Jeśli woda wyparuje zbyt szybko, wtedy w trakcie gotowania dodajemy nieco gorącej wody.
4. Tuż przed zakończeniem gotowania dodajemy 2 łyżeczki tartej bułki i dobrze mieszamy.
5. Po nałożeniu na talerze danie doprawiamy świeżo wyciśniętym sokiem z cytryny, posiekaną natką oraz pokruszoną fetą.

Placki warzywne to specjalność greckiej kuchni. Mnogość warzyw dostępnych o każdej porze roku prowokuje wręcz do pomysłowego ich wykorzystania. Tomatokeftedes, czyli placki z pomidorów, to właśnie przepis, który tę teorię udowadnia. Danie to jest popularne na Cykladach oraz w tradycyjnej kuchni Syros, Andros, Tinos, czy Santorini. Najbardziej charakterystyczny smak tomatokeftedes osiągają właśnie mieszkańcy tej ostatniej wyspy ze względu na specyficzny smak rosnących tam niewielkich pomidorów.
Omlety w Grecji są przygotowywane z dodatkiem różnego rodzaju warzyw. My jednak chcielibyśmy zaproponować Wam nieco autorski przepis nawiązujący do greckich omletów, w którym główne dodatki to szparagi, cebula dymka oraz feta.
Pieczone lekko chrupiące ziemniaki są bardzo popularne w greckich domach. Jest to wyśmienity dodatek do różnych potraw z mięsa, czy ryb. Do ich przyrządzenia potrzebujemy trzech podstawowych składników, jakie są dodawane do większości greckich dań: oliwy z oliwek, soku z cytryny oraz oregano. Powoli pieczone ziemniaki wchłaniają cytrynowy aromat, który jest delikatnie wyczuwalny podczas jedzenia.
Komentarze
Wypełnij poniższy formularz aby dodać komentarz
lub kliknij w poniższy link aby skorzystać z możliwosci komentowania przez facebooka:
https://www.facebook.com/crete.poland/posts/10156988193502551